AL DRIE DAGEN ZEILEND IN DAGTRAJECTEN IN DE BAAI VAN PATRAS.
Dat was het telefoontje dat ik kreeg, terwijl ik aan het kijken was naar de memorial service van Michael Jackson.
Toch maar ffe gauw na afloop teruggebeld. Het blijkt dat de Double Dutch is afgemeerd aan de kade in Andirikon, een klein lokaal haventje dat niet vaak wordt aangedaan omdat het 7 mijl naar binnen ligt. Het was dan ook moeilijk om een kaartje te vinden, maar het is gelukt!

  Het idee is om vandaag(woensdag8/7/09) uit te rusten en morgen verder te gaan, door   het kanaal van Korinthe te varen en dan naar Korfos   De maximale tijd die je moet wachten om het kanaal in te mogen is 3 uur. Ze willen dus heel vroeg vertrekken om zo niet al te veel wind te hebben bij het naar binnen varen.
Schipper Bram meldt dat hij het toch een heel bijzondere reis vindt zo samen met co-schipper Ko.


Na het kanaal is het nog 2 lange dagtrajecten, het eiland Poros en dan Koiladhia (om de hoek), maar waarschijnlijk zullen ze dat in 3 trajecten doen, omdat ze goed op schema liggen.

Het thuisfront in Soest begint het zo langzamerhand toch wel erg lang te vinden(schema of niet)...

 

 

Zitten nu in Gouvia marina, nadat we   bijna uit de baai werden geblazen   afgelopen nacht. Kun je voor me opzoeken de naam en het e-mailadres van de werf in Koiladia. als het kan vanavond i.v.m. doorgeven aan nieuwe vrienden "ahem" XBr.

 

Het is al net als in Portugal. Overal ''nieuwe vrienden' aan wie je informatie doorgeeft en van wie je weer andere info krijgt.

Als goede thuiswacht is alles per sms doorgegeven, met als aanvulling: Begin nu toch ook wel mee te willen doen, nu 't leuk wordt   X

Kreeg per omgaande het bericht dat ik welkom was op de Double Dutch. Koop een ticket en scheep je in. Ik moest wel nassi-spullen meenemen zei Kok Koos (grapje)

Helaas ik moet op het huis van de buren passen. (snik snik)

30 juni 2009   om 16.50 uur kreeg ik weer een sms-je:

Inniddels zijn we in Paxos een wonderschone baai binnengevaren: Lakka. Overmorgen bij de port officials voor vergunning Griekenland. ’t Is warm en co zeilt. Kus Br.

Heb natuurlijk weer even gegoogled en ja het is een wonderschone baai.



Het plan is om hier nog een dag te blijven i.v.m. met het afhalen van een vergunning om in Griekenland te mogen zeilen. Dan is het zeilen naar Lefkas 40NM om van daaruit 80NM te zeilen naar de ingang van de baai van Patras, die toegang geeft tot het kanaal van Korinthe.

wordt vervolgd

Nog geen maand onderweg of de "oude knarren" (van nu af zal ik dit nooit meer zeggen) zitten al in Griekenland. Om precies te zijn   Othoni.

Vanochtend kreeg ik een sms-je: Hoi Schat, zijn zojuist voor anker gegaan bij een eiland even boven Corfu. Zijn dus in Griekenland. Helaas is het regenachtig, gaan nu aan de pap en slaapie doen.XXX
Na 'n telefoontje hoorde ik dat ze van de 25uur, maar 7 uur hadden gemotord. Maar op het einde v.d. reis waren er onweers- en regenbuien, die te maken hebben met het uitgebreide depressiesysteem die ook al voor overstromingen zorden in Tsechie, Oostenrijk en de Balkan.

 

Gisteravond had ik ook al gelukkig een sms-je gekregen via de Thuraya satelliet-telefoon: GPSWPT LAT N 023'005.776" LON E 018 DEG004"056.647" ALT00041M 17:02:01 25.06.09.

 

Zonder navigatieprogramma op m'n Apple'tje kon ik daar natuurlijk niet veel mee. Maar gelukkig kwam er daarna gauw nog 'n sms-je met: ZIJN OP WEG NAAR CORFU XX KOBRA ZIE COORD.

 

Dat had ik natuurlijk ook al wel begrepen. Maar goed ze zijn er dus!!! Klasse. Ook nog leuk om te vermelden. Eergister was ik natuurlijk aan het googlen om te kijken wat de distance was tussen Rocella en Crotone, zodat ik 'n beetje 'n idee had wanneer of ze aan zouden komen in "de teen van de laars".En toen kwam ik de site van :Grand Slam" tegen met deze entry:

 A quotation of Grand Slams logbook:
22/06/2009
Sunday June 21st, Crotone, Italy

We left Taormina around 10 ish on Saturday to head up the foot of Italy to Crotone, around 135 miles. There are no stops on the way. There is a marina at Rochella Ionica (spelling!!!) half way but the doom and gloom book advises it might be silted up. We had been told it is now only 2.2m in the entrance and when we went past we heard a dutch boat with a 1.7m draft told that there was a chance of grounding as it was low water!! There was a lot of swell at the time. I would say "no chance" with a boat with a 2m draught. This then was an overnight sail in a mixture of no wind and then 25 knots. We motored for 19 hours and sailed for 5. The sea state was pretty confused and high for a day of little wind - I would hate to do that trip on a windy day! We did end the passage with 2 reefs in. The first time we have reefed in a month!!!!!!!

What a small world, even on the internet!!!

Ik was er zeker van dat het Double Dutch was. En vanochtend toen ik de Blokkies belde n.a.v. het sms-je kreeg ik confirmation.

Goed nu nog het laatste stuk. En zoals Koos altijd zegt~ Al ziet gij huis en kerk reeds staan dan is de reis nog niet gedaan~

word dus vervolgd.

 

 

Als je eenmaal weet hoe 't moet is 't simpel!!

De Double Dutch staat weer overeind! Ze is prachtig gerepareerd.

 

Het filmpje van het opzetten van de mast heb ik ook hierop kunnen zetten (eindelijk weer wat geleerd)

 

Enfin om een lang verhaal kort te maken op 1 juni voeren de 2 schippers uit. Deze keer gaat de schipperse niet mee, maar de 2e schipper Koos heeft de taak op zich genomen om deze delivery naar Griekenland tot een goed einde te brengen.

 

En dat het om een heuse "delivery" gaat kun je wel zien uit het zeilschema:

 1 juni Porto Selva, 2 juni Mahon in Menorca (alles gezeild en maar 3 uur motor). Op 6 juni kreeg ik een smsje (via satelliettelefoon) Hoi love zitten 50M van Sardinie. 12 juni aankomst in Sicilie en de 18de meldde de sms:

Zijn zojuist afgemeerd aan een heuse steiger in Milazzo. De eerste deze reis, na 12 uur op de motor. Shit. Morgen 19 juni door straat van Messina XX COBRA

De 21ste kreeg ik weer een smsje: Zitten nu om de hoek van de laars in een haven in afbouw: Rocella Ionica. Arrived gisteravond van Reggio Calabrio 62NM. Hadden een wilde tocht achter de rug 62NM   en een moeilijke aanloop. Koos was zichtbaar uitgeput en ook ik was toe aan een rustdag. Verder alles toppie.

Als ik het zo allemaal achterelkaar lees ben ik dolblij dat ik niet ben meegegaan. In Rocella Ionica moeten ze het slechte weer afwachten. Op het weerbericht had ik al gezien dat er een grote depressie over Zuid Italie hangt. (vandaar de wilde tocht).

Vandaag is de oversteek naar Crotone.

wordt vervolgd.

In 2008 heeft de Double Dutch voornamelijk in de marina van Barcares gelegen.

We hebben maar 10 dagen gevaren doordat er familieomstandigheden waren waardoor we niet langer weg konden. Ons originele plan was om naar Griekenland te varen....

En nu dit:

 

Op bovengenoemde datum kwam orkaan Klaus langs in Zuid Frankrijk en daardoor viel ons bootje van de bok.


We gaan nu maar eens poolshoogte nemen, maar de experts verklaren dat het allemaal wel mee zal vallen. De schipper mompelde: overeind zetten, afstoffen en doorvaren!

 Nou en dat wordt deze zomer dan toch Griekenland, hopen we.

 Het is al weer een hele tijd geleden dat ik een berichtje heb achtergelaten op de site.

We zijn inmiddels al hoog en breed weer thuis van nog een andere vakantie, die dit keer met ons campertje ging en helemaal niet nautisch was. We zijn naar Praag, Budapest en Wenen geweest. Iets heel anders dus.

Maar het goede nautische nieuws is dat we in Barcares een vaste ligplaats in het water hebben gekregen. Dit plaatsje ligt iets meer richting Spaanse grens en het waait er net zo hard als in Leucate.

In januari krijgen we een contract voor een jaar. Het betekent dus dat we hier even pas op de plaats maken en de omgeving beter zullen verkennen. Net als we in de Algarve hebben gedaan.
Wordt vervolgd...

  Aankomst in PORT MIOU, We hadden natuurlijk al gekeken hoe of het afmeren in zijn werk ging, dus we waren op alles voorbereid: Lange lijnen voor, Lange lijnen achter en alles wat stootwil heette buitenboord. We werden voortreffelijk geholpen door de havenmeester en toen we lagen zei hij: Vous êtes un bon marin. Hij moest eens weten van de stress......   Tijdens het afmeren hoorde ik iemand schreeuwen: Ingrid, hier Nelleke. In gedachten ging ik alle zeilende Nellekes langs, die aan de Middenlandse Zee zouden kunnen zitten. En ik had geen ideeeeeee. Toen we dichterbij kwamen vond ik het gezicht wel bekend,maar de bootnaam zei me niets en opeens wist ik het Nelleke Teeling van Toerzeilen, van zeemancipatie en de lustrumcie. Wat is de zeilwereld toch klein. We kregen koffie en we moesten natuurlijk 5 jaar bijpraten. De volgende dag gingen zij al weer terug naar Gogolin, waar ze liggen met hun boot en wij hebben heerlijk de 5de Mistral hier afgewacht.   Op de 31ste was het weer rustig. Toen zijn we naar nog een andere calanque gevaren 3m verder Sormiou. Daar moesten we ankere. We deden het in twee keer, maar met ons electrische ankerlier is dat totaal geen probleem. We hebben alleen nog geen naam aan de hijstante gegeven.   Op 1 augustus voeren we, ook weer heel vroeg i.v.m. tegenwind, op de motor naar Le Sausset Les Pins. Probleemloos. Twee augustus, de verjaardag van de schipper werd motorend doorgebracht op weg naar Saintes Maries de la Mer, of tewel Port Gardian bij de Camarque. Daar bleven we een dagje over, die we fietsend en wandelend in de Camarque hebben besteed.

  Deel II     Ik heb in mijn vorige stukje vergeten te vermelden dat we ook nog van Porquerolles Naar Port Cros zijn geweest. Nog een eilandje verder. Nadat Jan en Wil Siewe van Porquerolles weggingen hebben wij nog lekker twee dagen aan de boei in Port Cros gehangen.   Van Port Cros zijn we dus naar La Ciutat gevaren en van daar wilden we meteen naar de Calanques varen. Maar helaas het ongemak achtervolgt ons.......   Op zaterdag 21 juli, waren we vroeg uitgevaren zodat we niet teveel wind tegen zouden hebben en omdat we dan nog een hele dag in Port Miou zouden kunnen zijn. Omdat de motor goed door de schipper was gemaakt (dachten we) voeren we lekker spannend dichtbij de rotsen. We waren net twee kleine eilandjes door en in het zicht van Cassis of de motor stopte er weer mee. Bram werd er verdrietig van. WAT KON HET TOCH ZIJN????? Brandstof was helder, leidingen doorgeblazen, filters vervangen. WAS HET DAN TOCH DE BRANDSTOFPOMP???? We snapten er niets van.   Snel begon ik het grootzeil los te maken om te hijsen, maar er stond zo weinig wind. Het zou bijna onbegonnen werk te zijn om te zeilen, maar goed. Opeens zag ik een klein motorbootje voorbij scheuren. Ik begon te schreeuwen en met mijn armen te zwaaien, Bram kwam erbij. En ja ze zagen ons. Om een lang verhaal kort te maken, we werden naar Cassis gesleept, maar ze wilden ons niet helemaal in de haven slepen omdat de ingang erg nauw was. Vlak voor de ingang gooiden ze ons los en gingen hulp halen in de haven. Nu had ik al van de Capitainneri gehoord dat ze ons pas zouden slepen als we tussen de havenhoofden  in zouden liggen. Dat scheelde dus nog een halve mijl. Goede raad was duur. Maar nu konden we eindelijk doen wat we altijd al hadden willen proberen, maar er nooit de tijd voor hadden genomen.......   Bijbootje langszij vastmaken en zo proberen vooruit te komen. Nou het werkt! Met twee mijl kwamen we de haven in en op het moment dat we binnen waren werden we opgewacht door de havenmeester en naar een mooi plekje gesleept.   En weer gingen de luiken open net als in Bandol. En weer werd alles gecheckt. Van pure ellende ging ik maar boodschappen doen. Maar..... toen ik terugkwam had de schipper het gevonden: Het kraantje tussen brandstoftank en motor, die hij de vorige keren alleen maar open en dicht had gedraaid, maakte hij nu open, blies hem door en er kwam een grote vieze rubberachtige prop uit. Dat was in de loop van de jaren steeds dikker geworden.   Wat waren we blij. Het weekend zijn we toen maar in Cassis gebleven, zodat we zondag wandelend poolshoogte konden nemen van Port Miou.   Port Miou is zo leuk dat we er gelijk maar 8 dagen aan de boei hebben gehangen  

  ........ in het teken van tramontana en mistral   Onze tweede start van de vakantie begon op zondag10 juni 2007. Na wat stops onderweg komen we op woensdag 13/06 tijdens kantooruren aan in Leucate. Het bootje had alle stormen mooi doorstaan.   We slapen nog twee nachten in de bus om aan boord alles schoon te maken en op te ruimen. We maken een afspraak om te water te gaan en dat gebeurt op maandag de 18de. Van Jan en Wil Siewe, die we tegenkomen met hun boot Loefbyter, op de kant in Leucate, horen we dat er vast nog wel ligplaatsen zijn in Barcares. We gaan dus op zaterdag even poolshoogte nemen. We kunnen inderdaad een ligplaats krijgen voor 2008. Maar we weten het nog niet. Eerst maar eens vakantie houden.   Het weer zit ons niet mee. Onze eerste tocht e naar Cap d’Agde begint pas op zaterdag de 23ste Ja we zitten in de Golfe de Lion!!! In Cap d”Agde blijven we 5 dagen liggen tot donderdag 28 juni 2007. Het waait voor ons toch nog te hard Bf 5, 6 en 7. MISTRAL of TRAMONTANA. T’is om het even het waait hard. Maar we liggen in een leuk stadje en de winkeltjes zijn geduldig.   De tocht naar Port Gardien op is helemaal bezeild met een rustige wind van Bf 4 en toch gaan we enorm hard met halve wind. Als we aankomen krijgen we onze 1ste   Franse les in afmeren met een boei.achterop, verbonden naar de kant met een ‘Pendille”’(een bengelend lijntje naar de kant volgens het woordenboek).   De volgende dag gaan we vroeg weer door omdat het weer nog steeds onstabiel is. Frioul is de volgende stop een paar eilanden voor Marseille die ze door een dijk aan elkaar verbonden hebben en zo is een enorme haven ontstaan. Lekker ruim. Eigenlijk hadden we gelijk door moeten gaan vanwege de wind. We waren moe en wilden een dag rust. Vandaar dat we de tocht op 1 juli van Frioul naar Mendiez bij de kaap hebben onderbroken. We wisten niet hoe hard het waaide: de windmeter heeft geloof ik de halve sahara en nog wat zoutbrokken in de schoepjes, zodat hij niet meer dan 10 tot 15 knopen aangeeft. Dat klopt natuurlijk niet met 2 riffen in het grootzeil en de fok 4 slagen   ingerold......   Marseille is de volgende stop, maar dan terug....Daar hebben we de 2e MISTRAL afgewacht. Gelukkig is er veel te beleven. We lagen vlak bij de Capitainerie en het was er nog niet echt druk. Enfin toen het weer na 7 dagen weer ok was gingen we dus toch op weg naar Mendiez, een klein eilandje gesponsord door het pernodmerk Ricard zodat het prachtig is gehouden.   Helaas toen we de volgende dag op weg waren naar Porquerolles en het eiland Port Cros begaf de motor het, uitgerekend bij de kaap en daar valt met weinig wind niet tegenin te zeilen. Dus weer terugkeren, dit keer naar Bandol. Hier hebben we 5 dagen gelegen met onze 3e MISTRAL. Twee stappen vooruit, een stap terug....   Maar goed Porquerolles hebben we gehaald.. Daar hebben we Jan en Wil Siewe weer ontmoet, die weer op de terugweg waren. Heel gezellig allelmaal. Wij wilden eigenlijk nog naar Saint Tropez, maar besloten toch maar weer retour te gaan, daar de 4e MISTRAL al weer aankomt en dan wil je toch niet achter een eiland voor anker liggen. We liggen nu in La Ciutat. Als het weer goed is willen we morgen naar de Calanques.